Lieve mensen,

Het is vrijdag 10 juni en 39 graden, zinderende hitte, geen moment om je heel erg druk te maken. Vanmiddag om 3 uur hebben we met het voetbalteam uit de wijk afgesproken. Een maand geleden zouden ze beginnen met trainen, met als doel mee te gaan doen aan de voetbalcompetitie in Cartagena. Maar al die tijd is er niets gebeurd. Eens horen wat ze te vertellen hebben.

Het is kwart over 3 en waar zijn ze nou? De trainer en de leider van de groep zijn er inmiddels. Maar waar zijn Mauricio, Juan, Pedro en de rest? Bij elkaar zo’n dertig jongeren, zonder opleiding en werk, allemaal verzot op voetballen. We wachten al een kwartier en nog steeds helemaal niemand te zien. Typisch Zuid Amerikaans gedrag: op tijd komen is niet zo belangrijk, een uurtje later kan toch ook?

Ook de leider weet niet waarom de groep er niet is. Vreemd, ze hadden toch heel duidelijk aangegeven te willen trainen? Volgens hem grijpen ze hun kansen niet, zijn ze niet gewend om zelf in actie te komen. Ik zeg dat het van weinig respect getuigt om ons te laten zitten. Hij is het daar helemaal mee eens. Tijd voor een goed gesprek met de heren!
Veel liefs van de buurvrouw!